به یاد ربنای استاد

شبهاي مرور کردن نفس است....وروزهاي غلغلک دادن چشم ودل به سوهان نخواستن ونطلبيدن...شايد امسال نه به عادت که به اراده ...در پي طلب خويش بگرديم...ان طلب که گمشده اي است دربرزخ دنيا.... خويشتن خدايي خويش را جستجو کردن با تمرکز بر روح ...مي گويند خدا ضيافتي دارد ..و مهربانترشده است...که خودش بهتر ميداند...هميشه مهرباني است او...به ميهماني خدا برويم...من را هم ببريد...وبه قول ال احمد...قران بخوانيم...فقط.. وربنای شجریان ای کاش...دوباره به گوش برسد